Solucan Delikleri nedir? Solucan Delikleri ile Uzayda Yolculuk Mümkün Mü?

Solucan deliklerini, uzay zamandaki farklı iki noktayı, aralarında çok büyük zaman farkı ya da çok büyük mesafeler olan noktaları ve hatta evrenleri birbirine bağlayan köprüler, kestirme yollar olarak düşünebilirsiniz. Henüz solucan deliklerinin varlığına dair herhangi bir gözlemsel veri olmasa da genel görelilik kuramının temeli olan Einstein alan denklemlerinin bazı çözümleri solucan deliklerini içerir.

Einstein alan denklemlerinin solucan delikleri içeren ilk çözümü 1916 yılında Ludwig Flamm tarafından bulunmuştu. Aynı çözüm daha sonraları bağımsız bir biçimde Albert Einstein ve Nathan Rosen tarafından da bulunduğu için bugün bu çözümlere Einstein-Rosen köprüleri deniyor.

wormhole ile ilgili görsel sonucu

Solucan deliği ismi ise fenomeni açıklamakta kullanılan bir benzetmeden gelir. Diyelim ki bir solucan, bir elmanın üzerinde seyahat ediyorsa, tüm elmanın etrafını dolaşmak yerine, içinden geçerek kestirme bir yol bulmuş olur.

Kara deliklerin sahip oldukları inanılmaz kütle, yoğunluk ve çekim kuvvetinden dolayı ışığı bile bükecek ve içine çekebilecek güçte olmaları bize ister istemez şu soruyu sorduruyor. Diyelim ki böyle bir kestirme yol var, bir uzay gemisi bir kara deliğin içinden geçip çok kısa bir sürede diğer kara deliğin içinden geçip, başka bir evrene geçebilir mi ya da bu yolculuğun sonu nereye varır? Bilim kurgu romanlarının vazgeçilmez öğesi zamanda yolculuk hikayeleri gibi, belki yüzyıllar öncesine vahşi yaratıkların kol gezdiği karanlık bir geçmişe, belki gelecekte çok gelişmiş bir topluma çıkabiliriz. Fakat gerçekçi olmak gerekirse Dünya’da bulunduğumuz şu kısa zaman zarfında evrenin kendisine oranla anne karnındaki çocuk sayılıyoruz. İleri teknolojilerimize rağmen şu anki imkânlarla kara deliğin içinden geçebilecek hızda bir uzay gemisi yapılması gerçekten imkânsız.

solucan delikleri ile ilgili görsel sonucu

Gelelim solucan delikleriyle seyahat etmenin zorluklarına. İlk problem boyutu. Solucan deliklerinin mikroskopik boyutta 10-33 santimetre civarında olduğu tahmin ediliyor. Fakat evren genişledikçe, daha büyük boyutlara genişlemesi de mümkün olabilir.

Diğer bir problem ise, sabitlik. John A. Wheeler 1962 yılında Einstein-Rosen çözümünün karşılık geldiği solucan deliklerinin, aynı evrenin iki ayrı bölgesini birbirine bağlaması durumunda kararsız olacağını gösterdi. Böyle bir solucan deliği oluşsa bile içinden herhangi bir şeyin yolculuk etmesine izin vermeyecek kadar kısa bir sürede yok olacaktır. Fakat son araştırmalara göre solucan deliklerinin egzotik madde denilen deliğin uzun periyotlar halinde açık ve sabit kalmasını sağlayan bir madde içerdiği bulunuldu.

Daha karanlık maddeyi çözememişken, egzotik madde de nereden çıktı diyebilirsiniz. Egzotik madde terimi negatif enerji yoğunluğuna ve büyük bir negatif basınca sahip madde için kullanılıyor. Eğer bir solucan deliği yeteri kadar egzotik madde içeriyorsa, kendiliğinden oluşmuş da olsa yapay biçimde eklenmiş olsa da teorik olarak uzayda mesaj ya da yolcu göndermek için metot olarak kullanılabilir.

Gene teoriye göre, solucan deliğine egzotik madde ekleyerek insan yolculuğunu daha güvenli hale getirilmesinin yanında diğer olasılık ise normal madde ekleyerek köprünün kararsız hale getirilmesi de mümkün.

Bugünün teknolojisi solucan delikleri bulunsa bile onları genişletmek ve sabit hale getirmek için gerçekten yetersiz. Ancak bilim insanları bir gün solucan deliklerini kullanmak umuduyla uzayda yolculuğun bir yolunu araştırmaya devam ediyor.